(از امام پرسيدند: اگر دُرِ خانة مردى را به رويش بندند، روزى او از كجا خواهد آمد ؟ فرمود) از آن جايى كه مرگ او مى آيد!.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( حسین استادولی)  >  به معاویه ( نامه شماره 55 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

55 .و من كتاب له (علیه السلام)  إلى معاوية

  1. أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ جَعَلَ الدُّنْيَا لِمَا بَعْدَهَا وَ ابْتَلَى فِيهَا أَهْلَهَا لِيَعْلَمَ‏ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ لَسْنَا لِلدُّنْيَا خُلِقْنَا وَ لَا بِالسَّعْيِ فِيهَا أُمِرْنَا وَ إِنَّمَا وُضِعْنَا فِيهَا لِنُبْتَلَي بِهَا .
  2. وَ قَدِ ابْتَلَانِي اللَّهُ بِكَ وَ ابْتَلَاكَ بِي فَجَعَلَ أَحَدَنَا حُجَّةً عَلَى الْآخَرِ فَعَدَوْتَ عَلَى [طَلَبِ‏] الدُّنْيَا بِتَأْوِيلِ الْقُرْآنِ [وَ طَلَبْتَنِي‏] فَطَلَبْتَنِي بِمَا لَمْ تَجْنِ يَدِي وَ لَا لِسَانِي وَ [عَصَبْتَهُ‏] عَصَيْتَهُ أَنْتَ وَ أَهْلُ الشَّامِ بِي وَ أَلَّبَ عَالِمُكُمْ جَاهِلَكُمْ وَ قَائِمُكُمْ قَاعِدَكُمْ‏ .
  3. فَاتَّقِ اللَّهَ فِي نَفْسِكَ وَ نَازِعِ الشَّيْطَانَ قِيَادَكَ وَ اصْرِفْ إِلَى الْآخِرَةِ وَجْهَكَ فَهِيَ طَرِيقُنَا وَ طَرِيقُكَ .
  4. وَ احْذَرْ أَنْ يُصِيبَكَ اللَّهُ مِنْهُ بِعَاجِلِ قَارِعَةٍ تَمَسُّ الْأَصْلَ وَ تَقْطَعُ الدَّابِرَ فَإِنِّي أُولِي لَكَ بِاللَّهِ أَلِيَّةً غَيْرَ فَاجِرَةٍ لَئِنْ جَمَعَتْنِي وَ إِيَّاكَ جَوَامِعُ الْأَقْدَارِ لَا أَزَالُ بِبَاحَتِكَ  حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ‏.

متن فارسی

55-از یک نامه ی  آن حضرت به معاویه

(1)اما بعد، خدای سبحان دنیا را مقدمه ی  جهان پس از آن قرار داده، واهلش را در آن آزموده تا بنگرد کدامین آنها نیکوتر عمل می کنند. ما برای دنیا آفریده نشده ایم و به کوشش در آن مامور نگشته  ایم؛ ما را در آن نهاده اند تا بدان آزمایش شویم؛

(2) و همانا خداوند مرا به تو آزموده و تو را به من، و یکی از ما را بر دیگری حجت ساخته   است. تو با تأویل و توجیه قرآن بر دنیا چنگ انداختی، پس مرا به چیزی بازخواست کردی که دست و زبان من بدان نیالوده است و تو و شامی آن آن را به من بسته اید، و دانای شما (ابوهریره) نادانتان را،  ایستاده ی  شما (عمرو عاص) نشسته تان بر ضد من برآشفت.

(3)پس درباره ی  خود از خدا پرواکن، و مهارت را از دست شیطان بازگیر، و روی به آخرت کن که آن راه نهایی ما و توست.

(4) و حذر کن از آنکه خداوند به زودی تو را از سوی خود به حادثه ای کوبنده گرفتار سازد که ریشه ات را برکند و نسلت را براندازد، که من سوگند می خورم به خدا سوگندی ناشکستنی که اگر سرنوشتهای گردآورنده، من و تو را گردهم آورد، پیوسته بر سر راهت بمانم « تا خداوند می آن ما داوری کند و او بهترین داوران است».[1]

 


[1] سوره اعراف ،آیه 87.

قبلی بعدی