اى اسيران آرزوها ، بس كنيد! زيرا صاحبان مقامات دنيا را تنها دندان حوادث روزگار به هراس افكند، اى مردم كار تربيت خود را خود بر عهده گيريد، و نفس را از عادت هايى كه به آن حرص دارد باز گردانيد.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عمران علیزاده)  >  سفارش به سپاهیان ( نامه شماره 14 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به حکمت مورد نظر، شماره حکمت را وارد کنید

متن عربی

14 .و من وصية له (علیه السلام)  لعسكره [بصفين قبل لقاء العدو] قبل لقاء العدو بصفين‏

(1)لَا [تُقَاتِلُونَهُمْ‏] تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلَى حُجَّةٍ (2)وَ تَرْكُكُمْ إِيَّاهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَيْهِمْ

(3)فَإِذَا كَانَتِ الْهَزِيمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً

(4) وَ لَا تُصِيبُوا مُعْوِراً وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ

(5)وَ لَا تَهِيجُوا النِّسَاءَ بِأَذًى وَ إِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ وَ سَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ (6)فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَ الْأَنْفُسِ وَ الْعُقُولِ

(7)إِنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إِنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ

(8)وَ إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفَهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِ‏.


متن فارسی

از سفارشهای آن حضرت است به سپاهیانش پیش از روبرو شدن با دشمن درصفین.

(1)با ایشان جنگ را شروع نکنید(شما آغازگر جنگ نشوید) تا آنکه ایشان شروع کنند، چون شما-خدا را سپاس- دارای حجت و دلیل هستید.

(2)ترک نمودن شما ایشان را(شروع بجنگ ننمودن شما) تا آنکه ایشان شروع کنند حجت دیگر است از طرف شما نسبت به ایشان.

(3)چون بخواست خدا دشمن شکست خورد و فرار نمود، و فراریان را نکشید.

(4)و بردرمانده و عیبناک صدمه نرسانید، و زخمیها را از پا درنیاورید(زود مرگ نکنید).

(5)و زنان را با اذیت و آزار نمودن به هیجان نیاورید گرچه آبرو و شرافت شما را توهین کنند، و بزرگان و امیران شما را فحش و ناسزا دهند.

(6)چون قدرت و توان، تن و جان، عق و خرد آنها ضعیف و ناتوان است.

(7)و ما- درزمان رسول خدا- مأموریت داشتیم که دست از آنها برداریم(متعرض آنها نشویم) در حالی که آنها مشرک بودند.

(8)و اتفاق می افتاد که مردی در زمان جاهلیت زنی را با سنگ، یا چوب میزد که در اثر ان خون آن مرد و پس از او فرزندانش سرزنش و توبیخ میشدند.

قبلی بعدی