دانش، ميراثى گرانبها ، و آداب ، زيورهاى هميشه تازه ، و انديشه ، آيينه اى شفاف است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  نكوهش بصره و مردمش ( خطبه شماره 13 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

 (13) (و من كلام له ( عليه السلام  ) (في ذم البصرة و أهلها)بعد وقعة الجمل

  1. كُنْتُمْ جُنْدَ الْمَرْأَةِ
  2. وَ أَتْبَاعَ الْبَهِيمَةِ
  3. رَغَا فَأَجَبْتُمْ
  4. وَ عُقِرَ فَهَرَبْتُمْ
  5. أَخْلَاقُكُمْ دِقَاقٌ
  6. وَ عَهْدُكُمْ شِقَاقٌ
  7. وَ دِينُكُمْ نِفَاقٌ
  8. وَ مَاؤُكُمْ زُعَاقٌ
  9. وَ الْمُقِيمُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ مُرْتَهَنٌ بِذَنْبِهِ
  10. وَ الشَّاخِصُ عَنْكُمْ مُتَدَارَكٌ بِرَحْمَةٍ مِنْ رَبِّهِ
  11. كَأَنِّي بِمَسْجِدِكُمْ كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ قَدْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهَا الْعَذَابَ مِنْ فَوْقِهَا وَ مِنْ تَحْتِهَا وَ غَرِقَ مَنْ فِي ضِمْنِهَا
  12. (وَ فِي رِوَايَةٍ) وَ ايْمُ اللَّهِ لَتُغْرَقَنَّ بَلْدَتُكُمْ حَتَّى كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَسْجِدِهَا كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ أَوْ نَعَامَةٍ جَاثِمَةٍ
  13. (وَ فِي رِوَايَةٍ) كَجُؤْجُؤِ طَيْرٍ فِي لُجَّةِ بَحْرٍ.

متن فارسی

سخنى از آن حضرت (علیه السلام) در نكوهش بصره و مردمش

  1. شما سپاهيان آن زن بوديد
  2. و پيروان آن ستور .
  3. كه چون بانگ كرد اجابتش كرديد
  4. و چون كشته شد روى به گريز نهاديد.
  5. خلق و خويتان همه فرومايگى است.
  6. پيمانهايتان گسستنى است
  7. و دينتان دورويى است
  8. و آبتان شور است.
  9. آن كس كه در ميان شما زيست كند گرفتار كيفر گناه خويش است.
  10. و آنكه از ميان شما رخت بربندد، به رحمت پروردگارش رسيده است.
  11. گويى مسجد شما را مى بينم، كه چون سينه كشتى است بر روى دريا، زيرا شهرتان در گرداب عذابى كه خداوند از فرازش و فرودش فرستاده، گرفتار است و همه ساكنان آن غرق شده اند.
  12. «در روايتى چنين آمده است»: سوگند به خدا شهرتان در آب غرق مى شود، چنانكه گويى مسجدتان را مى بينم كه همانند سينه كشتى سر از آب بيرون دارد. يا همانند شتر مرغى بر زمين خفته.
  13. و در روايتى): چون سينه پرنده اى بر لجّه دريا.
قبلی بعدی