(مردمى را در مرگ يكى از خويشاوندانشان چنين تسليت گفت) مْردن از شما آغاز نشده ، و به شما نيز پايان نخواهد يافت. اين دوست شما به سفر مى رفت، اكنون پنداريد كه به يكى از سفرها رفته ؛ اگر او باز نگردد شما به سوى او خواهيد رفت.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  عوامل ذلت و خواری ( حکمت شماره 2 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

2.وَ قَالَ(عليه السلام ):

  1. أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ.
  2. وَ رَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ ضُرَّهُ.
  3. وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَهُ.
  4. الْبُخْلُ عَارٌ
  5. وَ الْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ
  6. وَ الْفَقْرُ يُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ
  7. وَ الْمُقِلُّ غَرِيبٌ فِي بَلْدَتِهِ
  8. وَ الْعَجْزُ آفَةٌ
  9. وَ الصَّبْرُ شُجَاعَةٌ
  10. وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ
  11. وَ الْوَرَعُ جُنَّةٌ
  12. نِعْمَ الْقَرِينُ الرِّضَى.
  13. وَ الْعِلْمُ وِرَاثَةٌ كَرِيمَةٌ.
  14. وَ الْآدَبُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ.
  15. وَ الْفِكْرُ مِرْآةٌ صَافِيَةٌ.
  16. صَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ.
  17. وَ الْبَشَاشَةُ حِبَالَةُ الْمَوَدَّةِ.
  18. وَ الِاحْتِمَالُ قَبْرُ الْعُيُوبِ .

متن فارسی

و فرمود (علیه السلام):

  1. آنكه طمع را شعار خود سازد، خود را خوار ساخته.
  2. و هر كه پريشانحالى خويش با ديگران در ميان نهد، تن به ذلت داده است.
  3. و كسى كه زبانش بر او فرمان راند، بى ارج شود.
  4. بخل، ننگ است.
  5. و ترس، نقص است.
  6. و تنگدستى، زبان زيرك را از بيان حجتش بر بندد.
  7. و بينوا در شهر خود غريب است.
  8. و ناتوانى، آفت است.
  9. و شكيبايى، دليرى است.
  10. و زهد، توانگرى است.
  11. و پارسايى، چونان سپر است.
  12. بهترين همنشين خشنودى است از خواست خداوند
  13. و دانش، ميراثى است گرانمايه
  14. و آداب، زيورهايى نو به نو
  15. و انديشه، آينه اى صافى است.
  16.  سينه عاقل صندوقچه راز اوست
  17. و خوشرويى دام دوستى است
  18. و برد بارى، گورگاه زشتيها.
قبلی بعدی