از نافرمانى خدا در خلوت ها بپرهيزيد، زيرا همان كه گواه است، داورى مى كند.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >   به عامل آذربايجان ( نامه شماره 5 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(5) (و من كتاب له ( عليه السلام  )) إلى أشعث ابن قيس عامل أذربيجان

  1. وَ إِنَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَ لَكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَةٌ وَ أَنْتَ مُسْتَرْعًى لِمَنْ فَوْقَكَ.
  2. لَيْسَ لَكَ أَنْ تَفْتَاتَ فِي رَعِيَّةٍ وَ لَا تُخَاطِرَ إِلَّا بِوَثِيقَةٍ وَ فِي يَدَيْكَ مَالٌ مِنْ مَالِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنْتَ مِنْ خُزَّانِهِ حَتَّى تُسَلِّمَهُ إِلَيَّ وَ لَعَلِّي أَلَّا أَكُونَ شَرَّ وُلَاتِكَ لَكَ وَ السَّلَامُ.

متن فارسی

نامه ای از آن حضرت (علیه السلام) به اشعث بن قيس، عامل خود در آذربايجان نوشته است.

  1. حوزه فرمانرواييت طعمه تو نيست، بلکه امانتی است بر گردن تو، و از تو خواسته اند که فرمانبردار کسی باشی که فراتر از توست.
  2. تو را نرسد که خود هر چه خواهی رعيت را فرمان دهی. يا خود را درگير کاری بزرگ کنی، مگر آنکه، دستوری به تو رسيده باشد. در دستان تو مالی است از اموال خداوند، عزّ و جلّ، و تو خزانه دار هستی تا آن را به من تسليم کنی. اميد است که من برای تو بدترين واليان نباشم. و السلام.
قبلی بعدی