اگر بندة خدا اجل و پايان كارش را مى ديد، با آرزو و فريب آن دشمنى مى ورزيد.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  دعا هنگام جنگ ( نامه شماره 15 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(15) (و كان ( عليه السلام  ) يقول) (إذا لقي العدو محاربا)

  1. اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ وَ مُدَّتِ الْأَعْنَاقُ وَ شَخَصَتِ الْأَبْصَارُ وَ نُقِلَتِ الْأَقْدَامُ وَ أُنْضِيَتِ الْأَبْدَانُ.
  2. اللَّهُمَّ قَدْ صَرَّحَ مَكْنُونُ الشَّنَآنِ وَ جَاشَتْ مَرَاجِلُ الْأَضْغَانِ.
  3. اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ تَشَتُّتَ أَهْوَائِنَا ( رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ).

متن فارسی

هنگامی که آن حضرت (عليه السلام) به عزم جنگ، با دشمن روبرو می شد چنين می فرمود:

  1. بار خدايا، دلها به تو نزديک شده و گردنها به سوی تو کشيده شده و چشمها به درگاه تو خيره و پاها به آستان تو به راه افتاده و بدنها نزار گرديده.
  2. بار خدايا، کينه های پنهان آشکار گشته و ديک کينه ها به جوشش آمده.
  3. بار خدايا، به تو شکوه می کنم، نبودن پيامبرمان را و فراوانی دشمنانمان را و پراکندگی خواستهايمان را. «ای پروردگار، ما ميان ما و قوم ما بحق راهی بگشا که تو بهترين راهگشايان هستی.
قبلی بعدی