بيشترين اوقات زندگى را به زن و فرزندت اختصاص مده ، زيرا اگر زن و فرزندت از دوستان خدا باشند خدا آن ها را تباه نخواهد كرد ، و اگر دشمنان خدايند ، چرا غم دشمنان خدا را مى خوري؟!
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  به معاويه ( نامه شماره 10 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(10) (و من كتاب له ( عليه ‏السلام  )) (إليه أيضا)

  1. وَ كَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ إِذَا تَكَشَّفَتْ عَنْكَ جَلَابِيبُ مَا أَنْتَ فِيهِ مِنْ دُنْيَا قَدْ تَبَهَّجَتْ بِزِينَتِهَا وَ خَدَعَتْ بِلَذَّتِهَا دَعَتْكَ فَأَجَبْتَهَا وَ قَادَتْكَ فَأَتْبَعْتَهَا وَ أَمَرَتْكَ فَأَطَعْتَهَا.
  2. وَ إِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَقِفَكَ وَاقِفٌ عَلَى مَا لَا يُنْجِيكَ مِنْهُ مُنْجٍ فَاقْعَسْ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ وَ خُذْ أُهْبَةَ الْحِسَابِ وَ شَمِّرْ لِمَا قَدْ نَزَلَ بِكَ وَ لَا تُمَكِّنِ الْغُوَاةَ مِنْ سَمْعِكَ وَ إِلَّا تَفْعَلْ أُعْلِمْكَ مَا أَغْفَلْتَ مِنْ نَفْسِكَ فَإِنَّكَ مُتْرَفٌ.
  3. قَدْ أَخَذَ الشَّيْطَانُ مِنْكَ مَأْخَذَهُ وَ بَلَغَ فِيكَ أَمَلَهُ وَ جَرَى مِنْكَ مَجْرَى الرُّوحِ وَ الدَّمِ.
  4. وَ مَتَى كُنْتُمْ يَا مُعَاوِيَةُ سَاسَةَ الرَّعِيَّةِ وَ وُلَاةَ أَمْرِ الْأُمَّةِ بِغَيْرِ قَدَمٍ سَابِقٍ وَ لَا شَرَفٍ بَاسِقٍ.
  5. وَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ لُزُومِ سَوَابِقِ الشَّقَاءِ وَ أُحَذِّرُكَ أَنْ تَكُونَ مُتَمَادِياً فِي غِرَّةِ الْأُمْنِيِّةِ مُخْتَلِفَ الْعَلَانِيَةِ وَ السَّرِيرَةِ.
  6. وَ قَدْ دَعَوْتَ إِلَى الْحَرْبِ فَدَعِ النَّاسَ جَانِباً وَ اخْرُجْ إِلَيَّ وَ أَعْفِ الْفَرِيقَيْنِ مِنَ الْقِتَالِ لِيُعْلَمَ أَيُّنَا الْمَرِينُ عَلَى قَلْبِهِ وَ الْمُغَطَّى عَلَى بَصَرِهِ.
  7. فَأَنَا أَبُو حَسَنٍ قَاتِلُ جَدِّكَ وَ خَالِكَ وَ أَخِيكَ شَدْخاً يَوْمَ بَدْرٍ وَ ذَلِكَ السَّيْفُ مَعِي وَ بِذَلِكَ الْقَلْبِ أَلْقَى عَدُوِّي مَا اسْتَبْدَلْتُ دِيناً وَ لَا اسْتَحْدَثْتُ نَبِيّاً وَ إِنِّي لَعَلَى الْمِنْهَاجِ الَّذِي تَرَكْتُمُوهُ طَائِعِينَ وَ دَخَلْتُمْ فِيهِ مُكْرَهِينَ.
  8. وَ زَعَمْتَ أَنَّكَ جِئْتَ ثَائِراً بِعُثْمَانَ وَ لَقَدْ عَلِمْتَ حَيْثُ وَقَعَ دَمُ عُثْمَانَ فَاطْلُبْهُ مِنْ هُنَاكَ إِنْ كُنْتَ طَالِباً.
  9. فَكَأَنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ تَضِجُّ مِنَ الْحَرْبِ إِذَا عَضَّتْكَ ضَجِيجَ الْجِمَالِ بِالْأَثْقَالِ وَ كَأَنِّي‏ بِجَمَاعَتِكَ تَدْعُونِي جَزَعاً مِنَ الضَّرْبِ الْمُتَتَابِعِ وَ الْقَضَاءِ الْوَاقِعِ وَ مَصَارِعَ بَعْدَ مَصَارِعَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ هِيَ كَافِرَةٌ جَاحِدَةٌ أَوْ مُبَايِعَةٌ حَائِدَةٌ.

متن فارسی

از نامه آن حضرت (علیه السلام) به معاويه

  1. چه می کنی اگر اين حجابهای دنيوی، که خود را در آنها پوشيده ای، به کناری روند دنيايی که آرايه هايش به زيبايی جلوه گرند و خوشيها و لذتهايش فريبنده است. دنيا تو را به خود فراخواند و تو پاسخش دادی، و تو را در پی خود کشيد و از پی او رفتی و فرمانت داد و اطاعتش کردی.
  2. چه بسا، بناگاه، کسی تو را از رفتن باز دارد، به گونه ای که هيچ سپری تو را از آسيب او نرهاند. پس عنان بکش و از تاختن باز ايست، و برای روز حساب توشه ای برگير، و برای رويارويی با حادثه ای که در راه است، دامن بر کمر زن، و به سخن گمراهان گوش فرامده. و اگر نکنی تو را از چيزی که از آن غافل مانده ای، می آگاهانم. تو مردی هستی غرقه در ناز و نعمت.
  3. شيطانت به بند کشيده و آرزوی خويش در تو يافته است و اينک در سراسر وجود تو چون روح و خون در جريان است.
  4. ای معاويه، از چه زمان شما زمامداران رعيّت و واليان امر امّت بوده ايد و حال آنکه، نه در دين سابقه ای ديرين داريد و نه در شرف مقامی رفيع.
  5. پناه می بريم به خدا از شقاوتی دامنگير. و تو را بر حذر می دارم از اين که، همچنان، مفتون آرزوهای خويش باشی و نهانت چون آشکارت نباشد.
  6. مرا به جنگ فراخواندی. مردم را به يکسو نه، خود به تن خويش به پيکار من آی. دو سپاه را از آن معاف دار تا همگان بدانند که کداميک از ما قلبش را زنگ گناه تيره کرده است و پرده غفلت بر ديدگانش افتاده.
  7. من ابو الحسنم. کشنده نيای تو و دايی تو و برادر تو در روز بدر سرشان شکافتم. اکنون همان شمشير با من است و با همان دل با دشمن روبرو می شوم. نه دين ديگری برگزيده ام و نه پيامبری نو. بر همان راه و روشی هستم که شما به اختيار ترکش کرديد و به اکراه در آن داخل شديد.
  8. پنداشته ای که برای خونخواهی عثمان آمده ای، می دانی که خون عثمان در کجا ريخته شده، پس آن را از همان جا بطلب، اگر به خونخواهی او آمده ای.
  9. گويی چنان است که می بينمت که چون جنگ بر تو دندان فرو برد، می نالی آنسان، که شتران گرانبار از سنگينی بار خود می نالند. و می بينم که سپاهيانت درگير و دار ضربتهای پياپی و حوادث دردناک و سرنگون شدنها می نالند و مرا به کتاب خدا می خوانند، حال آنکه، مشتی کافرند و منکر يا بيعت کرده و بيعت شکسته.
قبلی بعدی