بْخل ننگ و ترس نقصان است . و تهيدستى مرد زيرك را در برهان كُند مى سازد و انسان تهيدست در شهر خويش نيز بيگانه است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  به معاويه ( نامه شماره 6 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(6) (و من كتاب له ( عليه السلام  )) (إلى معاوية)

  1. إِنَّهُ بَايَعَنِي الْقَوْمُ الَّذِينَ بَايَعُوا أَبَا بَكْرٍ وَ عُمَرَ وَ عُثْمَانَ عَلَى مَا بَايَعُوهُمْ عَلَيْهِ فَلَمْ يَكُنْ لِلشَّاهِدِ أَنْ يَخْتَارَ وَ لَا لِلْغَائِبِ أَنْ يَرُدَّ.
  2. وَ إِنَّمَا الشُّورَى لِلْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ فَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى رَجُلٍ وَ سَمَّوْهُ إِمَاماً كَانَ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا.
  3. فَإِنْ خَرَجَ عَنْ أَمْرِهِمْ خَارِجٌ بِطَعْنٍ أَوْ بِدْعَةٍ رَدُّوهُ إِلَى مَا خَرَجَ مِنْهُ فَإِنْ أَبَى قَاتَلُوهُ عَلَى اتِّبَاعِهِ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَّاهُ اللَّهُ مَا تَوَلَّى.
  4. وَ لَعَمْرِي يَا مُعَاوِيَةُ لَئِنْ نَظَرْتَ بِعَقْلِكَ دُونَ هَوَاكَ لَتَجِدَنِّي أَبْرَأَ النَّاسِ مِنْ دَمِ عُثْمَانَ وَ لَتَعْلَمَنَّ أَنِّي كُنْتُ فِي عُزْلَةٍ عَنْهُ إِلَّا أَنْ تَتَجَنَّى فَتَجُنَّ مَا بَدَا لَكَ وَ السَّلَامُ.

متن فارسی

نامه ای از آن حضرت (علیه السلام) به معاويه

  1. اين مردمی که با ابو بکر و عمر و عثمان بيعت کرده بودند، به همان شيوه با من بيعت کردند. پس آن را که حاضر است، نرسد که ديگری را اختيار کند و آن را که غايب بوده است نرسد که آنچه حاضران پذيرفته اند نپذيرد.
  2. شورا از آن مهاجران و انصار است. اگر آنان بر مردی همرأی شدند و او را امام خواندند، کارشان برای خشنودی خدا بوده است،
  3. و اگر کسی از فرمان شورا بيرون آمد و بر آن عيب گرفت يا بدعتی نهاد بايد او را به جمعی که از آن بيرون شده است باز آورند. اگر سر بر تافت با او پيکار کنند، زيرا راهی را برگزيده که خلاف راه مؤمنان است و خدا نيز در گردن او کند، گناه آنچه را خود متولی آن شده است.
  4. ای معاويه، به جان خودم سوگند، که اگر به ديده خرد بنگری، نه از روی هوا و هوس، در خواهی يافت که من از هر کس ديگر از کشتن عثمان بيزارتر بودم و من از آن کناری جسته بودم، مگر آنکه بخواهی جنايت را به گردن من نهی و چيزی را که بر تو آشکار است پنهان داری. و السلام.
قبلی بعدی