در فتنه ها چونان شتر دو ساله باش، نه پشتى دارد كه سوارى دهد و نه پستانى تا او را بدوشند.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  فضيلت جهاد ( خطبه شماره 27 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(27) (و من خطبة له ( عليه السلام  )

  1. أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ
  2. فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِهِ
  3. وَ هُوَ لِبَاسُ التَّقْوَى وَ دِرْعُ اللَّهِ الْحَصِينَةُ
  4. وَ جُنَّتُهُ الْوَثِيقَةُ
  5. فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ
  6. أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ
  7. وَ شَمْلَةَ الْبَلَاءُ
  8. وَ دُيِّثَ بِالصَّغَارِ وَ الْقَمَاءَةِ
  9. وَ ضُرِبَ عَلَى قَلْبِهِ بِالْإِسْهَابِ
  10. وَ أُدِيلَ الْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْيِيعِ الْجِهَادِ وَ سِيمَ الْخَسْفُ وَ مُنِعَ الْنِّصْفُ
  11. أَلَا وَ إِنِّي قَدْ دَعَوْتُكُمْ إِلَى قِتَالِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَيْلًا وَ نَهَاراً وَ سِرّاً وَ إِعْلَاناً
  12. وَ قُلْتُ لَكُمُ اغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ
  13. فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا
  14. فَتَوَاكَلْتُمْ وَ تَخَاذَلْتُمْ حَتَّى شُنَّتْ عَلَيْكُمُ الْغَارَاتُ وَ مُلِكَتْ عَلَيْكُمُ الْأَوْطَانُ
  15. وَ هَذَا أَخُو غَامِدٍ وَ قَدْ وَرَدَتْ خَيْلُهُ الْأَنْبَارَ
  16. وَ قَدْ قَتَلَ حَسَّانَ بْنَ حَسَّانَ الْبَكْرِيَّ وَ أَزَالَ خَيْلَكُمْ عَنْ مَسَالِحِهَا
  17. وَ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى الْمَرْأَةِ الْمُسْلِمَةِ وَ الْأُخْرَى الْمُعَاهِدَةِ فَيَنْتَزِعُ حِجْلَهَا وَ قُلْبَهَا
  18. وَ قَلَائِدَهَا وَ رِعَاثَهَا مَا تَمْتَنِعُ مِنْهُ إِلَّا بِالِاسْتِرْجَاعِ وَ الِاسْتِرْحَامِ
  19. ثُمَّ انْصَرَفُوا وَافِرِينَ
  20. مَا نَالَ رَجُلًا مِنْهُمْ كَلْمٌ وَ لَا أُرِيقَ لَهُمْ دَمٌ
  21. فَلَوْ أَنَّ امْرَأً مُسْلِماً مَاتَ مِنْ بَعْدِ هَذَا أَسَفاً مَا كَانَ بِهِ مَلُوماً
  22. بَلْ كَانَ بِهِ عِنْدِي جَدِيراً
  23. فَيَا عَجَباً عَجَباً وَ اللَّهِ يُمِيتُ الْقَلْبَ وَ يَجْلِبُ الْهَمَّ اجْتِمَاعُ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ وَ تَفَرُّقُكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ
  24. حِينَ صِرْتُمْ غَرَضاً يُرْمَى
  25. يُغَارُ عَلَيْكُمْ وَ لَا تُغِيرُونَ
  26. وَ تُغْزَوْنَ وَ لَا تَغْزُونَ
  27. فَقُبْحاً لَكُمْ وَ تَرَحاً
  28. وَ يُعْصَى اللَّهُ وَ تَرْضَوْنَ
  29. فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي أَيَّامِ الْحَرِّ
  30. قُلْتُمْ هَذِهِ حَمَارَّةُ الْقَيْظِ أَمْهِلْنَا يُسَبِّخْ عَنَّا الْحَرُّ
  31. وَ إِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي الشِّتَاءِ قُلْتُمْ هَذِهِ صَبَارَّةُ الْقُرِّ
  32. أَمْهِلْنَا يَنْسَلِخْ عَنَّا الْبَرْدُ
  33. كُلُّ هَذَا فِرَاراً مِنَ الْحَرِّ وَ الْقُرِّ فَإِذَا كُنْتُمْ مِنَ الْحَرِّ وَ الْقُرِّ تَفِرُّونَ
  34. فَأَنْتُمْ وَ اللَّهِ مِنَ السَّيْفِ أَفَرُّ
  35. يَا أَشْبَاهَ الرِّجَالِ وَ لَا رِجَالَ
  36. حُلُومُ  الْأَطْفَالِ
  37. وَ عُقُولُ رَبَّاتِ الْحِجَالِ
  38. لَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَرَكُمْ وَ لَمْ أَعْرِفْكُمْ
  39. مَعْرِفَةٌ وَ اللَّهِ جَرَّتْ نَدَماً وَ أَعْقَبَتْ سَدَماً
  40. قَاتَلَكُمُ اللَّهُ لَقَدْ مَلَأْتُمْ قَلْبِي قَيْحاً
  41. وَ شَحَنْتُمْ صَدْرِي غَيْظاً
  42. وَ جَرَّعْتُمُونِي نُغَبَ التَّهْمَامِ أَنْفَاساً
  43. وَ أَفْسَدْتُمْ عَلَيَّ رَأْيِي بِالْعِصْيَانِ وَ الْخِذْلَانِ
  44. حَتَّى قَالَتْ قُرَيْشٌ إِنَّ ابْنَ أَبِي طَالِبٍ رَجُلٌ شُجَاعٌ
  45. وَ لَكِنْ لَا عِلْمَ لَهُ بِالْحَرْبِ
  46. لِلَّهِ أَبُوهُمْ
  47. وَ هَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَشَدُّ لَهَا مِرَاساً
  48. وَ أَقْدَمُ فِيهَا مَقَاماً مِنِّي
  49. لَقَدْ نَهَضْتُ فِيهَا وَ مَا بَلَغْتُ الْعِشْرِينَ
  50. وَ هَا أَنَا ذَا قَدْ ذَرَّفْتُ عَلَى السِّتِّينَ
  51. وَ لَكِنْ لَا رَأْيَ لِمَنْ لَا يُطَاعُ

متن فارسی

 خطبه اى از آن حضرت (علیه السلام)

  1. اما بعد. جهاد درى است از درهاى بهشت
  2. كه خداوند بر روى بندگان خاص خود گشوده است.
  3. جهاد جامه پرهيزگارى و جوشن استوار خدايى
  4. و سپر ستبر اوست.
  5. هر كه آن را ناخوش دارد و از آن رخ برتابد،
  6. خداوند جامه خوارى و زبونى بر او پوشاند
  7. و محنت و بلايش در ميان گيرد
  8. و دلش را در پرده دارد
  9. و به كيفر آنكه از جهاد تن زده است از حق دور افتد
  10. و كارش به مذلت كشد و از عدالت بى بهره ماند.
  11. شب و روز، در نهان و آشكارا، شما را به نبرد با اين قوم فرا خواندم
  12. و گفتم كه پيش از آنكه سپاه بر سرتان كشند، بر آنها بتازيد.
  13. به خدا سوگند، به هيچ قومى در خانه هايشان تاخت نياوردند. مگر آنكه زبون خصم گشتند.
  14. شما نيز آن قدر از كارزار سر بر تافتيد و كار را به گردن يكديگر انداختيد و يكديگر را نصرت نداديد، تا هرچه داشتيد به باد يغما رفت و سرزمينتان جولانگاه دشمنانتان گرديد.
  15. و اكنون، اين مرد غامدى است، كه با سپاه خود به شهر انبار در آمده است
  16. و حسّان بن حسّان البكرى را كشته است و مرزدارانتان را رانده است
  17. و كار را به آنجا رسانيده اند كه شنيده ام كه يكى از آنها بر زن مسلمانى داخل شده و ديگرى، بر زنى از اهل ذمّه و، خلخال و دستبند و گردنبند و گوشواره اش را ربوده است.
  18. و آن زن جز آنكه انّا لله... گويد و از او ترحم جويد چاره اى نداشته است.
  19. آنها پيروزمندانه، با غنايم،
  20. بى آنكه زخمى بردارند، يا قطره اى از خونشان ريخته شود، بازگشته اند.
  21. اگر مرد مسلمانى پس از اين رسوايى از اندوه بميرد، نه تنها نبايد ملامتش كرد
  22. بلكه مرگ را سزاوارتر است.
  23. اى شگفتا، به خدا سوگند، كه همدست بودن اين قوم با يكديگر با آنكه بر باطل اند-  و جدايى شما از يكديگر-  با آنكه بر  حقيد-  دل را مى ميراند و اندوه را بر آدمى چيره مى سازد.
  24. وقتى مى نگرم كه شما را آماج تاخت و تاز خود قرار مى دهند
  25. و از جاى نمى جنبيد،
  26. بر شما مى تازند و شما براى پيكار دست فرا نمى كنيد،
  27. مى گويم، كه اى قباحت و ذلت نصيبتان باد
  28. خدا را معصيت مى كنند و شما بدان خشنوديد.
  29. چون در گرماى تابستان به كارزارتان فراخوانم،
  30. مى گوييد كه در اين گرماى سخت چه جاى نبرد است، مهلتمان ده تا گرما فروكش كند
  31. و، چون در سرماى زمستان به كارزارتان فراخوانم، مى گوييد كه در اين سورت سرما، چه جاى نبرد است
  32. مهلتمان ده تا سورت سرما بشكند.
  33. اين همه كه از سرما و گرما مى گريزيد
  34. به خدا قسم از شمشير گريزانتريد.
  35. اى به صورت مردان عارى از مردانگى،
  36. با عقل كودكان
  37. و خرد زنان به حجله آرميده،
  38. كاش نه شما را ديده بودم و نه مى شناختمتان.
  39. اين آشنايى براى من، به خدا سوگند، جز پشيمانى و اندوه هيچ ثمره اى نداشت.
  40. مرگ بر شما باد، كه دلم را مالامال خون گردانيديد
  41. و سينه ام را از خشم آكنده ساختيد
  42. و جام زندگيم را از شرنگ  غم لبريز كرديد
  43. و با نافرمانيهاى خود انديشه ام را تباه ساختيد.
  44. تا آنجا كه قريش گفتند: پسر ابو طالب مردى دلير است
  45. ولى از آيين لشكركشى و فنون نبرد آگاه نيست
  46. خدا پدرشان را بيامرزد
  47. آيا در ميان رزم آوران، رزمديده تر از من مى شناسند،
  48. يا كسى را كه پيش از من قدم به ميدان جنگ نهاده باشد
  49. وقتى كه من به آوردگاه مى رفتم، هنوز به بيست سالگى نرسيده بودم
  50. و حال آنكه، اكنون از شصت سالگى برگذشته ام.
  51. آرى، كسى را كه از او فرمان نمى برند چه رأى و انديشه اى تواند بود.
قبلی بعدی