شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد، گمان بد ببرى ، چرا كه براى آن برداشت نيكويى مى توان داشت.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  هنگام جنگ ( نامه شماره 16 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

 (16) (و كان يقول ( عليه السلام  )) (لأصحابه عند الحرب)

  1. لَا تَشْتَدَّنَّ عَلَيْكُمْ فَرَّةٌ بَعْدَهَا كَرَّةٌ وَ لَا جَوْلَةٌ بَعْدَهَا حَمْلَةٌ
  2. وَ أَعْطُوا السُّيُوفَ حُقُوقَهَا وَ وَطِّنُوا لِلْجُنُوبِ مَصَارِعَهَا وَ اذْمُرُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الطَّعْنِ الدَّعْسِيِّ وَ الضَّرْبِ الطِّلَحْفَى وَ أَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ
  3. فَوَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ مَا أَسْلَمُوا وَ لَكِنِ اسْتَسْلَمُوا وَ أَسَرُّوا الْكُفْرَ فَلَمَّا وَجَدُوا أَعْوَاناً عَلَيْهِ أَظْهَرُوهُ

متن فارسی

هنگام جنگ به ياران خود می فرمود

  1. بر شما گران نيايد، گريختنی که پس از آن بازگشتنی باشد، يا واپس نشستنی که از پی آن حمله ای بود.
  2. حقّ شمشيرهاتان را ادا کنيد و پهلوهای دشمن را بر خاک هلاک آوريد. همواره آزمند آن باشيد که نيزه هايتان تن ها را بشکافد و ضربتهايتان سخت و کشنده باشد. آوازها را در سينه ها حبس کنيد، که اين سکوت سستی را از مرد جنگجو دور می کند.
  3. سوگند به کسی که دانه را شکافته و جانداران را آفريده، که اينان اسلام را نپذيرفته اند بلکه تسليم شده اند. و کفر را در دل نهان داشته اند و چون يارانی بيابند، آشکارش سازند.
قبلی بعدی