آن كه جان را با طمع ورزى بپوشاند خود را پُست كرده ، و آن كه راز سختى هاى خود را آشكار سازد خود را خوار كرده ، و آن كه زبان را بر خود حاكم كند خود را بى ارزش كرده است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  مالیات ( نامه شماره 51 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(51) (و من كتاب له ( عليه السلام  )) (إلى عماله على الخراج)

  1. مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى أَصْحَابِ الْخَرَاجِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَنْ لَمْ يَحْذَرْ مَا هُوَ صَائِرٌ إِلَيْهِ لَمْ يُقَدِّمْ لِنَفْسِهِ مَا يُحْرِزُهَا
  2. وَ اعْلَمُوا أَنَّ مَا كُلِّفْتُمْ يَسِيرٌ وَ أَنَّ ثَوَابَهُ كَثِيرٌ وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِيمَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ مِنَ الْبَغْيِ وَ الْعُدْوَانِ عِقَابٌ يُخَافُ لَكَانَ فِي ثَوَابِ اجْتِنَابِهِ مَا لَا عُذْرَ فِي تَرْكِ طَلَبِهِ
  3. فَأَنْصِفُوا النَّاسَ مِنْ أَنْفُسِكُمْ وَ اصْبِرُوا لِحَوَائِجِهِمْ فَإِنَّكُمْ خُزَّانُ الرَّعِيَّةِ وَ وُكَلَاءُ الْأُمَّةِ وَ سُفَرَاءُ الْأَئِمَّةِ وَ لَا تُحْشِمُوا أَحَداً عَنْ حَاجَتِهِ وَ لَا تَحْبِسُوهُ عَنْ طَلِبَتِهِ
  4. وَ لَا تَبِيعُنَّ لِلنَّاسِ فِي الْخَرَاجِ كِسْوَةَ شِتَاءٍ وَ لَا صَيْفٍ وَ لَا دَابَّةٍ يَعْتَمِلُونَ عَلَيْهَا وَ لَا عَبْداً
  5. وَ لَا تَضْرِبُنَّ أَحَداً سَوْطاً لِمَكَانِ دِرْهَمٍ وَ لَا تَمَسُّنَّ مَالَ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ مُصَلٍّ وَ لَا مُعَاهِدٍ إِلَّا أَنْ تَجِدُوا فَرَساً أَوْ سِلَاحاً يُعْدَى بِهِ عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِلْمُسْلِمِ أَنْ يَدَعَ ذَلِكَ فِي أَيْدِي أَعْدَاءِ الْإِسْلَامِ فَيَكُونَ شَوْكَةً عَلَيْهِ
  6. وَ لَا تَدَّخِرُوا أَنْفُسَكُمْ نَصِيحَةً وَ لَا الْجُنْدَ حُسْنَ سِيرَةٍ وَ لَا الرَّعِيَّةَ مَعُونَةً وَ لَا دِينَ اللَّهِ قُوَّةً
  7. وَ أَبْلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا اسْتَوْجَبَ عَلَيْكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدِ اصْطَنَعَ عِنْدَنَا وَ عِنْدَكُمْ أَنْ نَشْكُرَهُ بِجُهْدِنَا وَ أَنْ نَنْصُرَهُ بِمَا بَلَغَتْ قُوَّتُنَا وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ

متن فارسی

نامه آن حضرت (علیه السلام) به کارگزارانش در امر خراج

  1. از بنده خدا، علی امير المؤمنين به کارگزاران خراج. اما بعد. کسی که از روز حساب، روزی که روی در آمدن دارد بيم به دل راه ندهد، چيزی که در آن روز نگهبانش خواهد بود پيشاپيش نفرستد.
  2. بدانيد، که آنچه به انجام دادنش مکلف شده ايد، اندک است و پاداش آن بسيار. اگر در آنچه خداوند شما را از آن نهی کرده، چون ستم و تجاوز، عقابی نبود که مردم از آن بترسند، در اجتناب از آنها آن قدر ثواب هست که مردم را برای ترک آنها بهانه ای نباشد.
  3. پس خود، داد مردم را بدهيد و در معاشرت با آنان انصاف را فرو مگذاريد و برای برآوردن نيازهايشان، حوصله به خرج دهيد. شما خازنان رعيت هستيد و وکيلان امت و سفيران امامان. کسی را که نيازی دارد، در برآوردن آن درنگ مکنيد آنسان، که به خشم آيد و او را از مطلوبش باز نداريد
  4. و برای گرفتن خراج، جامه تابستانی و زمستانی مردم را يا ستوری که با آن کار می کنند يا بنده آنها را مفروشيد
  5. و هيچکس را برای درهمی تازيانه نزنيد و دست به مال هيچکس، چه مسلمان و چه ذمی، نبريد، مگر آنکه، اسبی يا سلاحی نزد آنان بيابيد که بدان بر مسلمانان تجاوز کنند و مسلمانان را شايسته نيست که اين گونه چيزها را در دست دشمن اسلام واگذارد تا سبب نيرومندی او بر ضد اسلام گردد.
  6. از خيرخواهی ديگران دريغ نکنيد و با سپاهيان رفتار نيکو را فرو مگذاريد و از ياری رعيت باز مايستيد و در تقويت دين درنگ روا مداريد.
  7. آنچه در راه خدا بر شما واجب است به جای آريد، زيرا خداوند سبحان از ما و شما خواسته است که در سپاسگزاريش تا توانيم بکوشيم و تا توانمان هست ياريش کنيم. هيچ نيرويی جز از سوی خداوند نيست.
قبلی بعدی