مردم ستمكار را سه نشان است: با سركشى به مافوق خود ستم روا دارد، و به زير دستان خود با زور و چيرگى ستم مى كند، و ستمكاران را يارى مى دهد.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  به معاويه ( نامه شماره 48 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(48) (و من كتاب له ( عليه السلام  )) (إلى معاوية أيضا)

  1. فَإِنَّ الْبَغْيَ وَ الزُّورَ يُوتِغَانِ بِالْمَرْءِ فِي دِينِهِ وَ دُنْيَاهُ وَ يُبْدِيَانِ خَلَلَهُ عِنْدَ مَنْ يَعِيبُهُ وَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّكَ غَيْرُ مُدْرِكٍ مَا قُضِيَ فَوَاتُهُ وَ قَدْ رَامَ أَقْوَامٌ أَمْراً بِغَيْرِ الْحَقِّ فَتَأَوَّلُوا عَلَى اللَّهِ فَأَكْذَبَهُمْ
  2. فَاحْذَرْ يَوْماً يَغْتَبِطُ فِيهِ مَنْ أَحْمَدَ عَاقِبَةَ عَمَلِهِ وَ يَنْدَمُ مَنْ أَمْكَنَ الشَّيْطَانَ مِنْ قِيَادِهِ فَلَمْ يُجَاذِبْهُ
  3. وَ قَدْ دَعَوْتَنَا إِلَى حُكْمِ الْقُرْآنِ وَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِهِ وَ لَسْنَا إِيَّاكَ أَجَبْنَا وَ لَكِنَّا أَجَبْنَا الْقُرْآنَ فِي حُكْمِهِ وَ السَّلَامُ

متن فارسی

از نامه آن حضرت (علیه السلام) به معاويه

  1. ستمکاری و دروغگويی دين و دنيای آدمی را تباه می کند و کاستيهای او را نزد عيبجويانش آشکار می سازد. و تو می دانی که از دست رفته را باز نتوانی آورد. مردمی قصد کاری نادرست کردند و حکم خدا را تأويل نمودند و خدايشان دروغگو شمرد.
  2. بترس از آن روز، که هر که عاقبتی پسنديده دارد، خشنود است و هر که زمام خويش به دست شيطان داده و برای رهايی خود به ستيزه برنخاسته، پشيمان است.
  3. تو ما را به حکم قرآن فرا خواندی و حال آنکه، خود اهل قرآن نيستی. ما دعوت تو را اجابت نکرديم، بلکه حکم قرآن را گردن نهاديم. والسلام.
قبلی بعدی