شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد، گمان بد ببرى ، چرا كه براى آن برداشت نيكويى مى توان داشت.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عبدالمحمد آیتی)  >  خیانت در غنايم جنگی ( نامه شماره 43 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

(43) (و من كتاب له ( عليه السلام  )) إلى مصقلة ابن هبيرة الشيباني و هو عامله على أردشيرخرة

  1. بَلَغَنِي عَنْكَ أَمْرٌ إِنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ أَسْخَطْتَ إِلَهَكَ وَ أَغْضَبْتَ إِمَامَكَ أَنَّكَ تَقْسِمُ فَيْ ءَ الْمُسْلِمِينَ الَّذِي حَازَتْهُ رِمَاحُهُمْ وَ خُيُولُهُمْ وَ أُرِيقَتْ عَلَيْهِ دِمَاؤُهُمْ فِيمَنِ اعْتَامَكَ مِنْ أَعْرَابِ قَوْمِكَ
  2. فَوَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ لَئِنْ كَانَ ذَلِكَ حَقّاً لَتَجِدَنَّ بِكَ عَلَيَّ هَوَاناً وَ لَتَخِفَّنَّ عِنْدِي مِيزَاناً فَلَا تَسْتَهِنْ بِحَقِّ رَبِّكَ وَ لَا تُصْلِحْ دُنْيَاكَ بِمَحْقِ دِينِكَ فَتَكُونَ مِنَ الْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا
  3. أَلَا وَ إِنَّ حَقَّ مَنْ قِبَلَكَ وَ قِبَلَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ فِي قِسْمَةِ هَذَا الْفَيْ ءِ سَوَاءٌ يَرِدُونَ عِنْدِي عَلَيْهِ وَ يَصْدُرُونَ عَنْهُ

متن فارسی

از نامه آن حضرت (علیه السلام) به مصقلة بن هبيره شيبانی که عامل او در اردشير خره بود

  1. از تو خبری به من رسيده، که اگر چنان کرده باشی، خدای خود را به خشم آورده ای و امام خود را غضبناک کرده ای. تو غنايم جنگی مسلمانان را که به نيروی نيزه ها و اسبانشان گرد آمده است و بر سر آنها خونها ريخته شده، به جماعتی از عربهای قوم خود، که تو را اختيار کرده اند، بخشيده ای.
  2. سوگند به کسی که دانه را شکافته و جانداران را آفريده، اگر اين سخن راست باشد، از ارج خود در نزد من فرو کاسته ای و کفه اعتبار خود را سبک کرده ای. پس حقيقت پروردگارت را سهل می نگار و خوار مدان و دنيايت را به نابودی دينت آباد مگردان. که در زمره زيانکارترين مردم در روز رستاخيز خواهی بود.
  3. بدان، که مسلمانانی که در نزد تو هستند، يا در نزد ما هستند، سهمشان از اين  غنيمت برابر است. برای گرفتن سهم خود نزد من می آيند و چون بگيرند، باز می گردند.
قبلی بعدی