بزرگ ترين عيب آن كه چيزى را در خوددارى، بر ديگران عيب بشمار!
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >  به دو نفر از امیران لشکرش ( نامه شماره 13 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به خطبه مورد نظر، شماره خطبه را وارد کنید
برای دسترسی سریع به حکمت مورد نظر، شماره حکمت را وارد کنید

متن عربی

13.وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلى اَميرَيْنِ مِنْ اُمَراءِ جَيْشِهِ

  1. وَ قَدْ اَمَّرْتُ عَلَيْكُما وَ عَلى مَنْ فى حَيِّزِكُما مالِكَ بْنَ الْحارِثِ الاَْشْتَرَ، 
  2. فَاسْمَعا لَهُ وَ اَطيعا، وَ اجْعَلاهُ دِرْعاً وَ مِجَنًّا،
  3. فَاِنَّهُ مِمَّنْ لايُخافُ وَهْنُهُ وَ لا سَقْطَتُهُ 
  4. وَ لا بُطْؤُهُ عَمَّا الاِْسْراعُ اِلَيْهِ اَحْزَمُ، وَ لا اِسْراعُهُ اِلى مَا الْبُطْءُ عَنْهُ اَمْثَلُ.

متن فارسی

از نامه‌هاى آن حضرت است به دو نفر از امیران لشگرش

  1. مالک بن حارث اشتر را بر شما دو نفر و کسانى که تحت فرمان شما هستند فرمانروا کردم،
  2.  دستورش را بشنوید و از او اطاعت کنید، و او را زره و سپر خویش قرار دهید،
  3. چرا که او از افرادى نیست که سستى نماید و به خطا و لغزش افتد 
  4.  و کندى نماید جایى که شتاب دوراندیشانه تر اسـت، و شتاب نماید جایى که کنـدى لازم تر است.
قبلی بعدی