آن كه جان را با طمع ورزى بپوشاند خود را پُست كرده ، و آن كه راز سختى هاى خود را آشكار سازد خود را خوار كرده ، و آن كه زبان را بر خود حاكم كند خود را بى ارزش كرده است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >  به اهل بصره ( نامه شماره 29 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به خطبه مورد نظر، شماره خطبه را وارد کنید
برای دسترسی سریع به حکمت مورد نظر، شماره حکمت را وارد کنید

متن عربی

29.وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ اِلى اَهْلِ الْبَصْرَةِ

  1. وَ قَدْ كانَ مِنِ انْتِشارِ حَبْلِكُمْ وَ شِقاقِكُمْ ما لَمْ تَغْبُوا عَنْهُ،
  2. فَعَفَوْتُ عَنْ مُجْرِمِكُمْ، وَ رَفَعْتُ السَّيْفَ عَنْ مُدْبِرِكُمْ، وَ قَبِلْتُ مِنْ مُقْبِلِكُمْ.
  3.  فَاِنْ خَطَتْ بِكُمُ الاُْمُورُ الْمُرْدِيَةُ وَ سَفَهُ الاْراءِ الْجائِرَةِ اِلى مُنابَذَتى وَ خِلافى،
  4.  فَها اَنَا ذا قَدْ قَرَّبْتُ جِيادى وَ رَحَلْتُ رِكابى،
  5. وَ لَئِنْ اَلْجَأْتُمُونى اِلَى الْمَسيرِ اِلَيْكُمْ لاَُوقِعَنَّ بِكُمْ وَقْعَةً لايَكُونُ
  6. يَوْمُ الْجَمَلِ اِلَيْها اِلاّ كَلَعْقَةِ لاعِق، مَعَ اَنّى عارِفٌ لِذِى الطّاعَةِ مِنْكُمْ فَضْلَهُ، وَ لِذِى النَّصيحَةِ حَقَّهُ، غَيْرُ مُتَجاوِز مُتَّهَماً اِلى بَرىء،وَ  لا  ناكِثاً اِلـى وَفِـىٍّ  .

متن فارسی

از نامه‌هاى آن حضرت است بـه اهـل بصـره

  1. رشته طاعتى که گسستید و اختلافى که ایجاد کردید بر شما پوشیده نیست،
  2. از گناهکارتان گذشتم، و از رویگردانتان شمشیر را برداشتم ، و روى آورنده شما را پذیرفتم. 
  3. از این پس اگر کارهاى تباه کننده، و آراء احمقانه و امور انحراف دهنده شما را به دشمنى و مخالفت با من وادارد،
  4.  هان این منم که اسبان سوارى را آماده نموده، و شتران را مجهز کرده، آماده جنگم،
  5. و اگر مرا به آمدن نزد خود ناچار کنید با شما چنان جنگى کنم که جنگ
  6. جَمَل در برابرش مانند لیسیدن ظرف غذا آسان نماید، با اینکه به فضیلت مطیعان شما عارفم ، و حقّ خیرخواهان شما را واقفم، پاکدامن را به جاى متّهم، و پیمان شکن را کنار وفاکننده قرار نمى دهم.
قبلی بعدی