(مردمى را در مرگ يكى از خويشاوندانشان چنين تسليت گفت) مْردن از شما آغاز نشده ، و به شما نيز پايان نخواهد يافت. اين دوست شما به سفر مى رفت، اكنون پنداريد كه به يكى از سفرها رفته ؛ اگر او باز نگردد شما به سوى او خواهيد رفت.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عمران علیزاده)  >  اوضاع آینده کوفه ( خطبه شماره 47 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به نامه مورد نظر، شماره نامه را وارد کنید
برای دسترسی سریع به حکمت مورد نظر، شماره حکمت را وارد کنید

متن عربی

47.و من كلام له  (علیه السلام):في ذكر الكوفة

(1)كَأَنِّي بِكِ يَا كُوفَةُ تُمَدِّينَ مَدَّ الْأَدِيمِ الْعُكَاظِيِّ

(2)تُعْرَكِينَ بِالنَّوَازِلِ

(3)وَ تُرْكَبِينَ بِالزَّلَازِلِ

(4)وَ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّهُ مَا أَرَادَ بِكِ جَبَّارٌ سُوءاً إِلَّا ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِشَاغِلٍ [أَوْ] وَ رَمَاهُ بِقَاتِلٍ‏.


متن فارسی

 از سخنان آن حضرت است درباره کوفه

(1)گویا ترا می بینم ای کوفه کشیده می شوی (مالیده و کوبیده می شود) مانند کشیده شده چرم عکاظ(بازار معروفی بود در جاهلیت).

(2)مالیده و له می شوی با حادثه ها و بلاها.

(3)زلزله ها و اضطرابات سوارت شوند.

(4)و من میدانم که یچ جباری درباره تو اراده بد نمی کند مگر اینکه خدا او را مبتلا می کند به بلا و گرفتاری مشغول کننده، و یا به او می اندازد تیر کشنده.

قبلی بعدی