دعوت كنندة بى عمل، چون تير انداز بدون كمان است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

مدیریت زمان از دیدگاه قرآن و نهج‌ البلاغه

نويسنده : معصومه ملکی

استاد راهنما : پروین بهارزاده

مقطع : کارشناسی ارشد

استاد مشاور : فاطمه علایی رحمانی

رشته : رشته علوم قرآن و حدیث.

دانشگاه : دانشگاه الزهراء(علیها السلام)

تاريخ دفاع : 1392

واحد : دانشکده الهیات و معارف اسلامی

زمان کمیتی بنیادی و غیر قابل انقطاع در جهان هستی است که بهره انسان از آن با موهبت ربّانی حیات، آغاز و با ستاندن آن انجام می‌یابد. لذا زمان در رابطه با انسان دارای ویژگیهای زیر است: محدودیّت، غیر قابل پیش‌بینی، غیر قابل توقف، غیر قابل تکرار، غیرقابل جایگزین، غیرقابل ذخیره و غیرقابل داد و ستد. قرآن راه رهایی از خسران گریزناپذیر زمان را پایبندی به استانداردهای ایمان، عمل صالح، تواصی به حق و تواصی به صبر می‌داند.

در همین راستا مولای متقیان با آسیب‌شناسی روانکاوانه انسان ضمن هشدار از غفلت، هواپرستی، آرزو پروری و اهمال کاری، کوتاهی و زودگذری عمر و حیله‌گری شیطان و جاذبه‌های دنیا را متذکّر می‌شود و با توصیه به خردورزی، خویشتن بانی و خداترسی، شتاب در انجام اعمال صالح را جهت عمران سرای ابدی ضروری می‌بیند. از این‌رو ضرورت ولایت بر لحظات و آنات شخصی که مدیریت برخود یا مدیریت عمر نام دارد، در زندگی هر فرد هوشمندی اجتناب‌ناپذیر است.

سعادت و کمال ایجاب می‌کند که هدف اصلی از این مدیریت، ایصال به هدف الهی خلقت یعنی رضوان‌الله باشد، که راههای وصول به آن عبارتند از: وسیله‌یابی، برنامه‌ریزی، ارزیابی عملکرد، اولویت‌بندی و رعایت اولویتها. مدیریت زمان در کوتاهترین بیان یعنی مدیریت تحول. استفاده بهینه از زمان با خدا محوری، علم آموزی، مدیریت نفس، تهجّد، درک دوره جوانی، مرگ‌اندیشی و ... میسر است. امروزیابی، اشتغال، مدیریت اوقات فراغت و مبارزه با سارقان زمان از تباهی عمر می‌کاهد. آنچه در این راستا بایستی در رأس اولویتها قرار گیرد، پرهیز از تسویف است. درمان تسویف با عزم راسخ و هشیاری از تسویلات شیطان میسر است. راهکار سیطره انسان بر زمان نیز، شکوفاسازی تمامی استعدادهای بالقوه است.
 

توجه: جهت دریافت اصل پایان نامه به دانشگاه مربوطه مراجعه کنید.

منبع :پایگاه امام علی علیه السلام ؛بخش پایان نامه ها