اگر بندة خدا اجل و پايان كارش را مى ديد، با آرزو و فريب آن دشمنى مى ورزيد.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( حسین استادولی)  >  علامت مؤمن و منافق ( حکمت شماره 45 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم

متن عربی

45 .و قال [عليه السلام]: لوْ ضربْتُ خيْشُوم الْمُؤْمِنِ بِسيْفِى هذا على أنْ يُبْغِضنِى ما أبْغضنِى و لوْ صببْتُ الدُّنْيا بِجمّاتِها على الْمُنافِقِ على أنْ يُحِبّنِى ما أحبّنِى و ذلِك أنّهُ قُضِي فانْقضى على لِسانِ النّبِيِّ الْأُمِّيِّ ص أنّهُ قال يا علِيُّ لا يُبْغِضُك مُؤْمِنٌ و لا يُحِبُّك مُنافِقٌ .


متن فارسی

و درود خدا بر او ، فرمود : اگر با این شمشیرم بینی مومن را بزنم تا مرا دشمن دارد هرگز دشمن نخواهد داشت و اگر همه ی دنیا را با هرچه دارد در کام منافق فرو ریزم تا مرا دوست دارد دوست نخواهد داشت زیرا حکم خدا گذشته و بر زبان پیامبر امی[صلی الله علیه و آله و سلم] جاری شده که فرمود: ای علی هیچ مومنی تو را دشمن نمی دارد و هیچ منافقی تو را دوست نمی دارد.

قبلی بعدی