در فتنه ها چونان شتر دو ساله باش، نه پشتى دارد كه سوارى دهد و نه پستانى تا او را بدوشند.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( عمران علیزاده)  >  عبدالله ابن عباس ( نامه شماره 35 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به حکمت مورد نظر، شماره حکمت را وارد کنید

متن عربی

35 .و من كتاب له (علیه السلام)  إلى عبد الله بن العباس بعد مقتل محمد بن أبي بكر

(1)أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مِصْرَ قَدِ افْتُتِحَتْ وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَدِ اسْتُشْهِدَ

(2)فَعِنْدَ اللَّهِ نَحْتَسِبُهُ وَلَداً نَاصِحاً وَ عَامِلًا كَادِحاً وَ سَيْفاً قَاطِعاً وَ رُكْناً دَافِعاً

(3)وَ قَدْ كُنْتُ حَثَثْتُ النَّاسَ عَلَى لَحَاقِهِ وَ أَمَرْتُهُمْ بِغِيَاثِهِ قَبْلَ الْوَقْعَةِ

 (4)وَ دَعَوْتُهُمْ سِرّاً وَ جَهْراً وَ عَوْداً وَ بَدْءاً

(5)فَمِنْهُمُ الْآتِي كَارِهاً وَ مِنْهُمُ الْمُعْتَلُّ كَاذِباً وَ مِنْهُمُ الْقَاعِدُ خَاذِلًا

 (6)أَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى أَنْ يَجْعَلَ لِي مِنْهُمْ فَرَجاً عَاجِلًا

(7)فَوَاللَّهِ لَوْ لَا طَمَعِي عِنْدَ لِقَائِي عَدُوِّي فِي الشَّهَادَةِ وَ تَوْطِينِي نَفْسِي عَلَى الْمَنِيَّةِ

(8)لَأَحْبَبْتُ أَلَّا [أَبْقَى‏] أَلْقَى مَعَ هَؤُلَاءِ يَوْماً وَاحِداً وَ لَا أَلْتَقِيَ بِهِمْ أَبَداً.


متن فارسی

 از نامه های آن حضرت است که به عبدالله ابن عباس نوشته پس از کشته شدن محمدابن ابی بکر در مصر.

(1)پس از حمد و صلوات، مصر بدست دشمن فتح شده، و محمد پسر ابوبکر شهید شد.

(2)پس از خدا اجر و پاداش می خواهیم فرزندی بود خیرخواه، و عاملی بود زحمتکش، و شمشیری بود برّنده، و ستونی بود دفاع کننده.

(3)و مردم را تشویق کردم به او ملحق شوند، و پیش از کشته شدن به دادرسی او امر نمودم.

(4)و مردم را پنهانی و آشکار، اولاً و دوبار دعوت کردم.

(5)پس بعضی با کراهت آمدند، و بعضی به دروغ بهانه آوردند، و بعضی بی اعتنا نشسته یاری نکردند.

(6)از خدا می خواهم که مرا بزودی از ایشان نجات و جدایی عطا کند.

(7)اگر نبود که من امید و آرزوی شهادت دارم در هنگام روبرو شدن با دشمن و نفس خود را آماده مرگ نموده ام.

(8)هر آینه دوست میداشتم که یک روز با ایشان نمانم، و هرگز با آنها روبرو نشوم.

قبلی بعدی