سينه خردمند صندوق راز اوست و خوشرويى وسيله دوست يابى ، و شكيبايى ، گورستان پوشاننده عيب هاست . و يا فرمود : پرسش كردن وسيله پوشاندن عيب هاست ، و انسان از خود راضى ، دشمنان او فراوانند.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت
اصحاب
نمایش مطالب 11 تا 20 از 25
اي معاويه، به خدا سوگند علي بلند همت، سخت ژرف انديش و نيرومند بود، سخن حق مي گفت و به عدالت حکم مي راند، علم از سراسر وجودش مي جوشيد و حکمت و دانش از همه وجودش تراوش مي کرد. او از دنيا و زرق و برق آن بيم داشت و با شب و تنهايي انس مي ورزيد، اشکش روان بود و تفکر و انديشه اش بسيار و طولاني بود.
در زمان خلافت علی بن ابیطالب (ع)، به کوفه هجرت نمود و از اصحاب و خواص آن حضرت و از امضا کنندگان حکمیت در پیمان صلح (تحمیلی) در گروه یاران علی علیه السلام بود. بعضی از مورخین گفته اند که او در جنگ های «صفین و نهروان»، شرکت داشته ولی برخی دیگر معتقدند که او به علت بیماری نتوانست در جنگ صفین شرکت کند و در سال 37 هـ.ق، قبل از «فتنه نهروان»، به سبب مرضی در کوفه، در سن 73 سالگی از دنیا رحلت نمود
در نزدیکی خانه ابویوب، زانو زد و پیامبر(ص) آن زمین را خرید و مسجدالنبی را در آنجا ساخت. سپس مردم در اطراف ناقه پیامبر(ص) حلقه زده و هر کدام در خواست می­کردند
او شهر کوفه را که در آن زمان از آرامش برخوردار بود، برای سکونت خود انتخاب و از مدینه به آنجا سفر کرد به خصوص که عمویش «سعد» والی و فرماندار آنجا بود و همانجا مقیم شد تا زمان خلافت خلیفه سوم (عثمان) که همراه عده زیادی از اصحاب پیامبر (ص) از مخالفین عثمان بود. ولی او مانند بعضی از صحابه چون «طلحه» و «زبیر» معتقد به کشتن عثمان نبود اما به رفتار سیاسی و مذهبی او شدیدا انتقاد و اعتراض داشت
به او گوش سپارید و تا آن گاه که حق مى گوید از او فرمان برید که او شمشیرى از شمشیرهاى خداست. نه تیزى آن کُند مى شود و نه ضربتش بى اثر. اگر به شما فرمان داد که «حرکت کنید»، حرکت کنید و اگر گفت:«بِایستید»، بایستید که جز به فرمان من، نه پیشروى مى کند و نه عقب نشینى، و نه کارها را پس و پیش مى اندازد.
این چهره درخشان و صحابى بزرگوار، در جنگ صِفّین، شهد شهادت نوشید و بدین سان، پیشگویى شگفت پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله) که فرموده بود: «تَقْتُلُکَ الْفِئَةُ الْباغِیَةُ»؛ (تو را گروه متجاوز مى کشند)، به واقعیّت پیوست.
مالک، به روزگار خلافت عثمان، بر اثر درگیرى با سعید بن عاص (فرماندار کوفه)، با تنى چند از یارانش به حِمص تبعید شدچون زمزمه هاى مخالفت با عثمان بالا گرفت، مالک به کوفه بازگشت و فرماندار عثمان را که در آن زمان به مدینه رفته بود، از ورود به کوفه باز داشت.
على(علیه السلام) گاه با لطافت مى فرمود : «محمّد، پسر من از پشت ابوبکر است». محمّد به روزگار خلافت عثمان، در مصر بود که شماتت و انتقاد بر عثمان را آغاز کرد و در شورش علیه عثمان، شرکت جُست. وى، پس از به خلافت رسیدن على(علیه السلام) در کنار ایشان بود و قبل از جنگ جمل، پیام امام(علیه السلام) را براى کوفیان برد و در جنگ جمل، فرماندهى پیاده نظام را به عهده داشت.
شگفتْ آن که او به هنگام شورش مردم علیه عثمان، یکى از مخالفان سرسخت عثمان گشتو اهالى مصر را بر علیه او شورانیدو ظاهراً در محاصره (خانه) عثمان و قتل او هم شرکت داشت.
او در صِفّین، از کسانى بود که با توجّه به منطق استوارش از سوى على(علیه السلام) براى گفتگو با دشمنْ برگزیده شد.همچنین وى یکى از فرزندانش را در یکى از نبردها از دست داد و یک چشمش نیز نابینا گشت.

Pages