شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد، گمان بد ببرى ، چرا كه براى آن برداشت نيكويى مى توان داشت.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >   ترجمه ( مصطفی زمانی)  >  رؤيت خدا و اعتقاد به وى ( خطبه شماره 49 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به خطبه مورد نظر، شماره خطبه را وارد کنید

متن عربی

49-  و من كلام له ( عليه السلام ) و فيه جملة من صفات الربوبية و العلم الإلهي :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بَطَنَ خَفِيَّاتِ الْأَمُوُرِ وَ دَلَّتْ عَلَيْهِ أَعْلَامُ الظُّهُورِ وَ امْتَنَعَ عَلَى عَيْنِ الْبَصِيرِ فَلَا عَيْنُ مَنْ لَمْ يَرَهُ تُنْكِرُهُ وَ لَا قَلْبُ مَنْ أَثْبَتَهُ يُبْصِرُهُ سَبَقَ فِي الْعُلُوِّ فَلَا شَيْ‏ءَ أَعْلَى مِنْهُ وَ قَرُبَ فِي الدُّنُوِّ فَلَا شَيْ‏ءَ أَقْرَبُ مِنْهُ فَلَا اسْتِعْلَاؤُهُ بَاعَدَهُ عَنْ شَيْ‏ءٍ مِنْ خَلْقِهِ وَ لَا قُرْبُهُ سَاوَاهُمْ فِي الْمَكَانِ بِهِ لَمْ يُطْلِعِ الْعُقُولَ عَلَى تَحْدِيدِ صِفَتِهِ وَ لَمْ يَحْجُبْهَا عَنْ وَاجِبِ مَعْرِفَتِهِ فَهُوَ الَّذِي تَشْهَدُ لَهُ أَعْلَامُ الْوُجُودِ عَلَى إِقْرَارِ قَلْبِ ذِي الْجُحُودِ تَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ بِهِ وَ الْجَاحِدُونَ لَهُ عُلُوّاً كَبِيراً .


متن فارسی

ص   105
ستايش مخصوص خدائى است كه اسرار مخفى را مى داند، نشانه هاى آشكار به وجودش راهنمائى مى كنند، بينا قدرت ندارد او را ببيند، چشمى كه او را نديده نمى تواند منكرش گردد و نه آن كسى كه با قلب به او عقيده پيدا كرده مى تواند با چشم او را ببيند. در رتبه از همه سبقت گرفته بطورى كه كسى بالاتر از او يافت نمى شود در نزديكى (به مخلوق خود) آن قدر پيشى گرفته كه نزديكتر از وى يافت نمى شود با اين بيان برترى نه برترى رتبه، او را از مخلوق دور گردانيده و نه نزديكى به مخلوق خود او را همرديف آنان ساخته است. عقل ها را بر درك صفات وى پيروزى نيست و از شناسائى بقدر واجب هم جلوگيرى نكرده است. او خدائى است كه دليل هاى موجود بر وجودش در دل منكر خدا گواهى مى دهد. خدا از آنچه مانند سازان براى او مى سازند و يا منكرين او مى گويند بيزار است.

قبلی بعدی