رترين بى نيازى و دارايى، نوميدى است از آنچه در دست مردم است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >  در مسیر حرکت به سمت شام ( خطبه شماره 48 )

خطبـه ها
نامـــه ها
حکمت ها
غرائب الکلم
برای دسترسی سریع به نامه مورد نظر، شماره نامه را وارد کنید

متن عربی

 

48.وَ مِن خُطبَةٍ لَهُ عَلیهِ السَّلامُ عند المسیر إلى الشام قیل: إنّه خطب بها و هو بالنخیلة خارجاً من الکوفة إلى صفّین:

  1. اَلْحَمْدُ لِلّهِ کُلَّمَا وَقَبَ لَیْلٌ وَ غَسَقَ،
  2.  وَ الْحَمْدُ لِلّهِ کُلَّمَا لاحَ نَجْمٌ وَ خَفَقَ،
  3.  وَ الْحَمْدُ لِلّهِ غَیْرَ مَفْقُودِ الْاِنْعَامِ وَ لا مُکَافَإِ الْاِفْضَالِ.
  4. أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ بَعَثْتُ مُقَدِّمَتِی،
  5.  وَ أَمَرْتُهُمْ بِلُزُومِ هذَا الْمِلْطَاطِ،
  6.  حَتَّى یَأْتِیَهُمْ أَمْرِی،  
  7. وَقَدْ رَأَیْتُ أَنْ أَقْطَعَ هذِهِ الْنُّطْفَةَ إِلَى شِرْذِمَةٍ مِنْکُمْ،
  8.  مُوَطِّنِینَ أَکْنَافَ دَجْلَةَ،  
  9. فَأُنْهِضَهُمْ مَعَکُمْ إِلَى عَدُوِّکُمْ،
  10.  وَ أَجْعَلَهُمْ مِنْ أَمْدَادِ الْقُوَّةِ لَکُمْ.

قال السیّد الشریف: أقول: یعنی (علیه السلام) بالمِلطاطِ هاهنا: السّمتَ الذى أمَرهم بلزومه، هو شاطىء الفرات، و یقال ذلک أیضاً لشاطىء البحر، و أصله ما استوى من الأرض و یعنى بالنطفة ماء الفرات، و هو من غریب العبارات و عجیبها.


متن فارسی

 

48.از خطبه هاى آن حضرت است در مسیر حرکت به سمت شام که در «نخیله» (لشکرگاه نزدیک کوفه) بود و عزم میدان صفّین ایراد کرد

  1. ستایش خدا: ستایش مخصوص خداوند است، هر زمان شب فرارسد و پرده ظلمت فرو افتد،
  2. و ستایش از آن پروردگار است هر زمان که ستاره اى طلوع و غروب کند،
  3. و حمد، ویژه خداوند است که نعمتش هرگز پایان نمى پذیرد و بخشش هاى او را جبران نتوان کرد.
  4. برنامه جنگى: اما بعد، پیشتازان لشکرم را از جلو فرستادم،
  5. و دستور دادم کنار فرات را رها نکنند (و همچنان پیش روند)
  6. تا دستور من به آن ها برسد،
  7. و من خود تصمیم گرفتم از فرات بگذرم
  8.  و به سوى گروهى از شما که در اطراف دجله مسکن گزیده اند رهسپار شوم
  9. و آن ها را بسیج کنم تا با شما به سوى دشمن حرکت کنند
  10. و از آن ها براى تقویت شما کمک بگیرم.

سید رضى مى گوید: منظور امام (علیه السلام) از «ملطاط» آن سمتى است که دستور داد از آن جدا نشوند و آن ساحل فرات بود و به ساحل دریا نیز ملطاط گفته مى شود و در اصل به معناى زمین صاف است، و منظور امام (علیه السلام) از نطفه در این جا آب فرات است و این از تعبیرات جالب و شگفت انگیز است.

نقل شده و امیرمؤمنان على (علیه السلام) آن را با جمله هایى فصیح و بلیغ تکمیل فرموده، و آن جمله ها از «لایَجْمَعُهُما غَیْرُکَ» تا پایان این کلام است.

قبلی بعدی