پيروز نشد آن كس كه گناه بر او چيرگى يافت، و آن كس كه با بدى پيروز شد شكست خورده است.
مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت

خانه  >  نهج البلاغه موضوعی  >  فضایل اخلاقی  >  بخشش و سخاوت

بخشش و سخاوت

1661. شرط سخاوت

السخاء ما کان ابتداء فاما ما کان عن مساله فحیاء و تذمم.

سخاوت آن است که ابتدا خود ببخشی، پس آن که در پی خواهش باشد یا از روی شرم یا از روی ترس بدگویی است. ( حکمت 53)


1662. پایداری دین و دنیا

یا جابر! قوام الدین و الدنیا باربعه: عالم مستعمل علمه، و جاهل لا یستنکف ان یتعلم، و جواد لا یبخل بمعروفه، و فقیر لا یبیع اخرته بدنیاه؛ فاذا ضیع العالم علمه، استنکف الجاهل ان یتعلم. و اذا بخل الغنی بمعروفه، باع الفقیر اخرته بدنیاه.

ای جابر! پایداری دین و دنیا بر چهارپایه استوار است: دانشمندی که علم خود را به کار بندد، نادانی که از آموختن سرباز نزند، بخشنده ای که از دادن مال خود بخل نورزد و تهیدستی که آخرتش را به دنیا نفروشد. پس هرگاه دانشمند علم خود را ضایع کند (و بدان عمل نکرد) و جاهل از آموختن خودداری نماید و هرگاه توانگر از بخشیدن مال، دریغ کرد و فقیر هم آخرت خود را به دنیا بفروشد (اقوام جهان به هم خواهد خورد.) ( حکمت 372)


1663. ببخش هر چند کم باشد!

لا تستح من اعطا القلیل فان الحرمان اقل منه.

از بخشش کم شرم مکن؛ زیرا که محروم ساختن (و هیچ چیز جز ندادن) از آن هم کمتر است. ( حکمت 67)


1664. نتیجه یقین

من ایقن بالخلف، جاد بالعطیه.

هر کس به نتیجه گیری و پاداش یقین داشته باشد، دست برای بخشش می گشاید (یعنی هیچ گاه بخل نمی کند). ( حکمت 138)


1665. بالارفتن ارزش انسان

بالافضال تعظم الاقدار.

با بذل و بخشش، ارزش های انسانی بالا می رود. ( حکمت 224)


1666. انفاق مال

انفق الفضل من ماله.

خوشا به حال آن کس که زیادی مال خود را در راه خدا انفاق کند. ( حکمت 123)


1667. نیکی به دیگران

احسن کما تحب ان یحسن الیک.

نیکی کن آن چنان که دوست داری به تو نیکی شود. ( نامه 31)